Kelebeğin Rüyası artık 2 kişi. Hazır olun sizleri 17 yaşında sıkı bir editörle tanıştırıyorum Asia Taganova ! :)
Asia Türkiye’de yabancı öğrenci olmanın zorluklarıyla savaşan, başarılı da olan, çok okuyan ama az konuşan, idealleri doğrultusunda hayatına yön veren, amatör tiyatrocu,fotomodel olma yolunda adımlar atan, e birazda editör, üniversite sınavına çalışmaya çalışan, arada sırada YÖK’ E isyan eden ama isyanlarını çabuk bastırıp ders çalışmaya dönen, eğlenceye, eğlenmeye, eğlenen insanlara hayli düşkün kısacası yaşının gerektirdiklerini yaşayan çıtı pıtı bir hanımefendi :)
Asia artık yaşadığı güzel ve kötü deneyimlerini, gittiği mekanları, beğendiklerini ve beğenmediklerini Kelebek takipçiler için bizime paylaşıcak :) İşte huzurlarınızda ilk yazısı :)
ASİA ”DÜNYA YASTIK SAVAŞI” NDAN BİLDİRİYOR :)
Tahmin edin geçen Cumartesi nerdeydim?
Facebook üzerinden herkese yayılan yastık savaşında. Çooookkkk guzeldi herşey. Neyse sakin olup anlatmaya başlıyorum. Haberi ilk duyduğumda gitmemeyi düşündüm. Sonuçta burası Türkiye nolcağı belli olmazdı. Ama arkadaş baskısı ve dershaneyi ekme düşüncesi ağır bastı ve gittim. Öncelikle, savaşın yapılacağı yer olan caddebostandaki köşkün önünden uzakta bir yere kurulduk arkadaşlarla. Bildik sahil muhabbeti yapıyorduk. Sonra bir baktık yastığını alan koşuyor. Dayanamadık herşeyi göze alarak gittik. Yoldan yastıklarımızı almayı da ihmal etmedik.
Çünkü gelen bildirimlere göre yastıksızsan dövemeden sadece dayak yiyip geri dönermişsin. Aaa bu arada o saatte yastıkları nerden buldunuz dıye soranlarınız olabılır. Şöyle diyeyim bu yastık savaşını fırsat bilen üniversiteli gençler yastıkçılığa merak salmış. Yolda yastık satıyorlardı. Neyse konuya döncek olursak yastık savaşı yapılan alana gittik sonunda. Ortam o kadar güzel gözüküyordu ki : uçuşan yastıklar, tüyler (ki kaz tüyü yastık getirmek yasaktı.) insanlar v.b. .
Savaşa bizde katıldık. Önce çekindik sadece arkadaşlarımıza vurduk sonra baktık gelen geçen vuruyor bıraktık çekingenliği daldık savaşın en hararetli geçen bölümüne. O hafta ki kötü geçen tüm sınavlar, kavgalar, tartışmalar yani bizi mutsuz ve huysuz bir insan yapan herşey o yastıklara yüklendi. Sonra o yastıkları önümüze gelene vurduk. O kadar rahatlatıcıydı ki. Ancak işin kötü tarafı 5 dakikalığına da olsa kavga çıkmış.
Medya hemen olumsuzlukları yayınladı. Ancak kimsenin etkilenmediği ve her yerde çıkabilecek bir kavgaydı o. Neyse sağolsun bir kaç haber bülteni gerçek bölümleri, yani savaşın 1.30 saat sürmesini sağlayan eğlenme kısmını yayınlamış.
Hiç de korktuğum gibi kötü şeyler olmadı. Tam tersi eğlenmeyi bilen ve eğlenmeye hasret kalmış Türkiye’yi, gençleri gördüm. Bu o kadar güzeldi ki. Kesinlikle katılamayanlar adına çok üzgünüm. Ama bence her yıl yapılması gereken bir organizasyon. Önümüzdeki sene görüşürüz umarım.
Dipnot: Lütfen bir dahaki gelişinizde çöp poşetleri getirin. Eğlenmeyi bildiğimiz gibi yarattığımız kirliliğide temizlemeyi bilmeliyiz.
Asia











